วันเสาร์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2553

B r i g h t e r D a y ,,, ~

อาจยังไม่ลืมที่เคยเจ็บช้ำ อาจยังระทมทุกข์กับความหลัง อาจจะยังจำฝังใจ


ต่อให้ใครๆเฝ้าเตือนเท่าไร ก้ยังคงนอนร้องไห้ฟูมฟาย จวบจนวันนึงถึงได้เข้าใจ


* คร่ำครวญต่อไป แล้วได้อะไร ทุกข์ทนเพื่อใคร ????~


เรื่องเจ็บปวดร้าวรานในวันเก่า จะเศร้าใจไปทำไม สุดท้ายก้ลืม ลืมหมดทั้งหัวใจ


วันนี้ยังทรมาน แต่น้อยลงกว่าเมื่อวานใช่ไหม ?? 


และวันนึงมันก้คงจางหายไป ,,, We will find the Brighter Day !!~



เจ็บจนตัวเองแทบหมดความหมาย เจ็บมันเข้าไปแทบเป็นแทบตาย เจ็บจนมันชาทั้งใจ


เจ็บอีกไม่นานซักวันก้ลืม เจ็บจนพอใจซักวันก้หาย เจ็บมาจนพอเสียที

(*)


เรื่องที่ดีๆ ไม่ได้มีทุกวัน ตัวชั้นนั้นก้รู้คงต้องมีซักวัน ที่อาจมีน้ำตา ที่อาจเสียน้ำตา


คนเราหน่ะหยุด มันสะดุด อาจจะมีครบครัน คิดว่าโชคดีๆ ไปล่ะกัน 


ความรักมันลืมตัว ก้ยังดีที่รู้ทัน จะบอกว่าชั้นนั้นไม่ตาย จะบอกว่าเรายังไม่ตาย


สิ่งที่เจอในวันนี้มันไม่ใช่สิ่งสุดท้าย ... ลืมเรื่องราวไม่ดี เลิกร้องไห้ซักที เริ่มต้นกับวันที่ดี


ลืมเรื่องราวไม่ดี เลิกร้องไห้ซักที เริ่มต้นใหม่ .. ! วันพรุ่งนี้ ^^

(*)

และสุดท้ายเราก้ลืมหมดหัวใจ ,,, We will find the Brighter Day !!~



1 ความคิดเห็น:

  1. เย้ยย บล็อคคอลังการร พี่เล่นไม่เป็นอ่ะ ฮ่าาาๆๆ

    ตอบลบ